Η πτώση του τζίρου στην εστίαση το 2025 δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μήνυμα. Και στις Κυκλάδες το μήνυμα ακούγεται πιο καθαρά από παντού.
Στη Σαντορίνη η μείωση έφτασε το 15,5%. Εκεί υπήρχε εξήγηση: σεισμική δραστηριότητα, πρόωρες αποχωρήσεις, ακυρώσεις. Όμως τι συμβαίνει στη Μύκονος (-4,4%), στην Πάρος (-3,3%), στη Νάξος (-1,2%), στη Σύρος (-7,6%) και στην Τήνος (-8,3%);
Εκεί δεν έφταιγαν οι σεισμοί. Έφταιγε, πιθανότατα, η αντίληψη του κόστους.
Όταν η τιμή ξεπερνά την αξία
Οι επιχειρηματίες δικαίως επικαλούνται αυξημένα λειτουργικά κόστη. Ενέργεια, πρώτες ύλες, μεταφορές, προσωπικό. Όλα έχουν επιβαρυνθεί. Όμως ο καταναλωτής – Έλληνας ή Ευρωπαίος – δεν αξιολογεί το κόστος της επιχείρησης. Αξιολογεί την αξία της εμπειρίας.
Και όταν η εμπειρία δεν δικαιολογεί την τιμή, η κατανάλωση μετατοπίζεται.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα σούπερ μάρκετ αυξάνουν τη συμμετοχή τους στον καλοκαιρινό τζίρο. Δεν είναι τυχαίο ότι το delivery επεκτείνεται στα νησιά. Ο τουρίστας συγκρίνει:
Σερβιριζόμενο γεύμα ή παραγγελία στο κατάλυμα με χαμηλότερη χρέωση;
Η απάντηση, όλο και συχνότερα, δεν είναι το εστιατόριο.
Οι Κυκλάδες δεν είναι δεδομένες
Για χρόνια, οι Κυκλάδες λειτουργούσαν με ένα σχεδόν αυτονόητο μοντέλο: Υψηλή ζήτηση + περιορισμένη προσφορά = υψηλές τιμές.
Το 2025 έδειξε ότι η εξίσωση αλλάζει. Η ζήτηση παραμένει ισχυρή, αλλά η ελαστικότητα της κατανάλωσης αυξάνεται. Οι επισκέπτες περιορίζουν εξόδους, επιλέγουν all inclusive, μαγειρεύουν ή παραγγέλνουν.
Η νησιωτική εστίαση δεν ανταγωνίζεται πλέον μόνο το διπλανό εστιατόριο. Ανταγωνίζεται: Το σούπερ μάρκετ, την πλατφόρμα delivery, το ξενοδοχειακό πακέτο και βέβαια την κουζίνα του καταλύματος (AirBnb)
Πώς μπορούν οι επιχειρήσεις να γίνουν πιο ανταγωνιστικές;
Η απάντηση δεν είναι απλώς “να ρίξουμε τις τιμές”. Είναι πιο σύνθετη.
1. Ανασχεδιασμός μενού με τοπική υπεραξία
Οι Κυκλάδες έχουν ισχυρό γαστρονομικό αποτύπωμα. Η ενίσχυση της τοπικής πρώτης ύλης, η συνεργασία με παραγωγούς και η ανάδειξη αυθεντικών συνταγών δημιουργούν διαφοροποίηση που δεν μπορεί να αντιγράψει το σούπερ μάρκετ.
2. Διαφοροποίηση τιμολογιακής στρατηγικής
Δεν χρειάζεται όλα τα πιάτα να στοχεύουν στο premium κοινό. Ένα έξυπνο μείγμα επιλογών – από value for money έως υψηλής γαστρονομίας – διευρύνει τη βάση πελατών.
3. Εμπειρία, όχι απλώς φαγητό
Ο τουρίστας δεν πληρώνει μόνο το πιάτο. Πληρώνει την εμπειρία. Θέα, αφήγηση, μουσική, φιλοξενία, ιστορία. Εκεί βρίσκεται το συγκριτικό πλεονέκτημα των Κυκλάδων.
4. Υβριδικό μοντέλο εστίασης
Αν το delivery κερδίζει έδαφος, γιατί να μην αξιοποιηθεί; Ποιοτικό take away, συνεργασίες με καταλύματα, ειδικά πακέτα για κατανάλωση στο δωμάτιο.
5. Ψηφιακή στρατηγική και δεδομένα
Η ανάλυση κρατήσεων, προτιμήσεων, ωρών αιχμής και δημογραφικών στοιχείων μπορεί να οδηγήσει σε πιο στοχευμένες προσφορές και βελτιστοποίηση κόστους.
6. Συλλογική νησιωτική ταυτότητα
Ίσως ήρθε η ώρα για διατοπικές πρωτοβουλίες: φεστιβάλ γαστρονομίας, ενιαίες καμπάνιες προώθησης, θεματικές εβδομάδες. Οι Κυκλάδες μπορούν να λειτουργήσουν ως ενιαίος γαστρονομικός προορισμός.
Το 2025 ως καμπή
Η πτώση του τζίρου δεν είναι καταστροφή. Είναι προειδοποίηση.
Οι Κυκλάδες παραμένουν κορυφαίος τουριστικός προορισμός. Όμως η εποχή της “εύκολης κατανάλωσης” φαίνεται να τελειώνει. Η επόμενη ημέρα απαιτεί: Σωστή και έξυπνη στρατηγική, προσαρμοστικότητα και κυρίως; Πραγματική αξία
Η εστίαση στα νησιά δεν χρειάζεται απλώς περισσότερους πελάτες.
Χρειάζεται πελάτες που να αισθάνονται ότι αυτό που πληρώνουν αξίζει.
Και εκεί κρίνεται το μέλλον της.
Πηγή:naxospress.gr
